Kim Taelman & Stal Vainqeur – Biografie
Realistische ambities, ongeremde dromen…
Dat je niet groot hoeft te zijn om je mannetje te staan tussen stoer gebouwde, edele viervoeters, bewijst Kim als geen ander. De oprichter - zaakvoerder van Stal Vainqeur combineert de zakelijke belangen van de gelijknamige pensionstal met zowel haar eigen sportieve doelen als die van haar dressuurteamleden.Terug naar boven
Haar prehistorie…
Kim zag het levenslicht op 19 december 1981 in de ‘Pallieterstad’ Lier. Enkele jaartjes later kreeg ze het gezelschap van zus Elke. Ten huize Taelman waren de edele viervoeters nooit ver weg. Papa en mama waren immers recreatieve paardeneigenaars. Het gevolg laat zich raden: de oudste zus, Kim, werd vrijwel meteen gebeten door de liefde voor paarden en dat zou nooit meer veranderen… De eerste waarop ze haar jonge oogjes liet vallen, was Sonny Boy, het paard van ‘la madre’.
Zij vijftien, hij dertig lentes jong: de combinatie Kim – Sonny Boy ‘liep’ vlotjes! Deze donkerbruine ruin met een zacht hart en gepensioneerde leeftijd was het eerste paard onder Kims zadel. Nog niet zeker van een latere beroepskeuze, overwoog Kim heel even een opleiding voor kapster. Alhoewel je haar toen al heel vaak met teugels in de hand, hoog boven de grond in het zadel zag, in plaats van op de begane grond. Een voorteken?
Terug naar boven
Kim & Vainqeur…
Die andere zelfstandige dakwerker in de familie, ‘de nonkel’, bracht Kim rond haar achttien jaar in contact met de driejarige Vainqeur. Wie had toen kunnen denken dat deze twee elkaar ‘groot’ zouden maken… Heel veel oefenen, samen groeien, dat was de boodschap. En het leek te lukken! In de periode 2001-2002 behaalde Kim haar diploma van ‘zelfstandig instructeur paardrijden’ (Syntra St.-Niklaas) en beleefde ze ook haar eerste, sportieve hoogtepunten met Vainqeur, waaronder het Kampioenschap Senioren (Trens) en Kür op Muziek.
Terug naar boven
Pallieter Kim belandt in Torekenswaver…
Met de sportieve groei ontstond ook de nood aan ruimte. Op zoek naar te koop aangeboden hoeves en boerderijtjes belandde de twintigjarige Kim ondermeer in de Klemlei 6 te Onze-Lieve-Vrouw-Waver. Een boerderijtje met evenveel koterijen als verschillende soorten dieren op het erf, wachtte hen op. Kim twijfelde, maar vader Taelman zag heel wat mogelijkheden met dit pand en bijhorende gronden. De maturiteit won het van de jeugdige twijfels: de koop was een feit. En de 23-jarige overbuur, een zekere Tom, die zag ook ‘mogelijkheden’….
Terug naar boven
De geboorte van heel wat moois…
De naam voor Kims stal lag voor de hand . Geschreven zoals de eerste eigenaar de naam spelde en liet registreren: Vainqeur. Maar met de naam gevonden, moest het zwaarste werk nog beginnen: de ganse boel opknappen! Met enkele timmermannen & dakwerkers in de familie en de handen uit de eigen mouwen, vloog Kim erin. Schuren, verven, poetsen, timmeren, breken, herstellen,…Maar ook buiten, rondom het gebouw, lag er heel wat werk te wachten. Geen nood! De stoere overbuur kwam maar wat graag helpen. “Verdacht vaak helpen”, vonden beide ouderparen (de geschiedenis gaf ze intussen gelijk). “Picasso” Kim schilderde haar stal en woning terwijl “Tommekke” zich uitleefde op de weides. Met het gebouw spik en span en een zeer kort gemaaide weide die als piste fungeerde, ging op 1 juni 2004 Stal Vainqeur officieel van start.
Terug naar boven
De eerste maanden: geen ‘klanten’, wel ‘vrienden’!
Meteen zat de sfeer juist, wat een geluk! Tom & Kim deden al het mogelijke voor hun klanten die op hun beurt zoveel mogelijk hulp boden. Dat was en is zonder twijfel heel belangrijk voor de verdere groei van de stal. Veel van de eerste klanten zijn vandaag nog steeds vriend aan huis!Een Belgische winter volstond om in te zien dat de gekortwiekte weide niet voldeed, ook niet als tussentijdse oplossing. In het najaar van 2004 werd een niet overdekte zandpiste aangelegd met bijhorende verlichting.
Op sportief vlak werd ook aan de toekomst getimmerd. Terwijl de mascotte van de stal, de 7- jarige ruin Vainqeur, zijn voortrekkersrol op vrijwel elke wedstrijd met glans vervulde, werd de dan nog onbekende 2-jarige hengst ,Wenzel, aangekocht.
Terug naar boven
2005 – 2007: Stal Vainqeur breidt uit… En hoe!
Het harde werk en de steun van hun vrienden (Kim & Tom houden niet van de term ‘klanten’) loonde. In het voorjaar van 2005 werd met de bouw van grotere, aparte buitenboxen gestart. De jaarlijkse opendeurdag (augustus 2005) werd op en rond de zandpiste georganiseerd. De diverse presentaties, gebracht door alle ‘leerlingen’ en ‘wedstrijdruiters’ met hun pony’s en paarden, alsook de ondertussen beruchte barbecue konden op heel wat bijval rekenen. Enkel de weergoden hadden een andere mening. Zij aarzelden niet om af en toe de regensluizen genadeloos te openen.Intussen regen Vainqeur & Kim de mooie wedstrijdresultaten aan elkaar. Maar terwijl Kim nog heel wat groeimarge had, leek Vainqeur stilaan z’n plafond te bereiken. Dus schoof Vainqeur door naar het zadel van dressuurteamlid Stephanie Timmermans. Een heel goede beslissing, zo bleek. Wedstrijden waar Stephanie & Vainqeur buiten de top 3 van het klassement eindigden, kon je op een hand tellen. Kim trad op wedstrijden aan met een van haar toenmalige pensionklanten: Trésor. En eveneens bij dit duo bleven de knappe resultaten niet lang uit. Het was ook in deze periode dat de samenwerking tussen Kim & Mieke Lunskens startte. Als mentor / coach van Kim gaat zij samen met haar op zoek naar de ‘dressuurpuntjes’ op de i.
Met de bouw van een overdekte, verlichte piste met Olympische afmetingen werd nauwelijks drie jaar na de start het bewijs geleverd van Kim & Toms langetermijnvisie en hun wil om te blijven investeren in de verdere uitbouw van Stal Vainqeur. Op 15 juli 2007 was ze klaar voor ingebruikname. De komst van deze Olympische piste werd in september van dat jaar uitgebreid gevierd, tijdens de jaarlijkse opendeurdag, met een show door de ruiters en een traditionele, onmisbare barbecue in een grote tent naast de overdekte piste. De weergoden voorgoed buiten spel gezet!
Terug naar boven
2008 – 2009: opbouw van jong talent, afscheid van onze mascotte…
Uit de op jonge leeftijd aangekochte Wenzel (geboren op 10-04-03) boetseerde Kim stapje voor stapje de zwarte, ruwe parel die we nu kennen. Helaas ging dat niet altijd van een leien dakje. Wenzel bleef tussendoor immers niet gespaard van blessureleed. Echter sinds augustus 2008 lijkt die bladzijde definitief te zijn omgedraaid. En in de winter van 2008 vertrokken Kim & Wenzel voor het eerst richting wedstrijd. Op 9 november beten ze spits af. Ietwat bang keek ‘Monsieur Cent Volts’ om zich heen. ‘Kijkerig’, zoals we dat wel eens noemen. Maar het onontgonnen talent liet zich toen al niet onopgemerkt. De vorderingen bleven niet uit en op 17 mei 2009 reden de 6-jarige Wenzel en Kim voor de eerste maal een A-proef.
Helaas had 2009 ook een pijnlijk afscheid in petto. Al in de loop van de 2007 kreeg Kims oude wedstrijdmakker, Vainqeur, steeds vaker af te rekenen met blessures en andere ongemakken. Veel te vroeg maar noodzakelijk, werd hij toen op prepensioen geplaatst. Maar Vainqeur miste het wedstrijdritme enorm. De rust deed hem geen kwaad, maar ook geen goed. In z’n nieuwe status van wandelpaard kon hij geregeld rekenen op een portie aandacht of zorg van een van de stalleden. De gezellige drukte op en rond de piste moeten aanzien, terwijl hij daar ooit de ‘numero uno’ was, zal hem onvermijdelijk geen deugd hebben gedaan. Zijn medische toestand brokkelde verder af… In het voorjaar van 2009 nam iedereen op Stal Vainqeur met pijn in het hart afscheid van hun mascotte, hun vaandeldrager. Maar als je heel goed luistert en met scherpe ogen rondom de piste kijkt, dan weet je het ook: hij is en blijft voor steeds de eregast op Klemlei 6 !
Terug naar boven
Pension- & sportstal hand in hand…
Wanneer sportieve en commerciële belangen de bovenhand krijgen, onder tijdsdruk en zonder nadenken, gaat het vaak fout. Iets wat Kim kost wat kost wilt vermijden! Een trage maar doordachte uitbouw van Stal Vainqeur is dan ook haar prioriteit. Maar ook voor zichzelf en voor haar dressuurleerlingen volgt ze dat principe: “Knappe sportieve prestaties komen er niet op 1-2-3. Dressuur en de omgang met paarden vereisen zelfkennis, -ontplooiing, hard (samen)werken en geduld. Maar vooral veel plezier in de hobby en liefde voor je paard!”Terug naar boven
Hoopvol en vol energie de toekomst tegemoet!
Tijdens het seizoen 2008-2009 konden onze sportieve tegenstanders, de andere clubs, even opgelucht ademhalen. Want onze wedstrijdruiters en hun paarden bouwden binnen de wanden van onze Olympische piste, in alle stilte, aan de toekomst van ons dressuurteam. Nieuwe combinaties traden aan of werden gevormd. Hier en daar een beetje pech met enkele kleine blessures maar met vaak lange revalidaties. Kortom, de doorgaans uitzonderlijke wedstrijdresultaten bleven even uit omdat er in de schaduw van het grootse Klooster van de Ursulinen naarstig werd getraind. Dus geen zorgen, de hippische toekomst ziet er goud-bordeauxkleurig uit!Terug naar boven
Realistische ambities
Haar prehistorie
Kim & Vainqeur
Kim in Torekenswaver
Officiële start
Eerste maanden
2005 – 2007
2008 – 2009
Pension- & sportstal
Prachtige toekomst
